Wij digitaliseren uw herinneringen!

Normaal-8 film (soms bekend onder de naam "Regular-8", "Standard-8", "Dubbel-8" of gewoon "8mm") is in 1932 geïntroduceerd.
Het dubbel-8 formaat was het meest gebruikt in de jaren (19)50. De films waren 16mm breed en zaten op spoelen van 25 ft. (ca. 7 1/2 meter)

Fysiek was de film gelijk aan 16 mm, het had alleen twee keer zoveel perforatie.
De film werd door de camera gevoerd, dan omgedraaid en vervolgens nog een keer door de camera gevoerd. Op die manier werden aan beide zijden van de film beelden opgenomen. In het laboratorium werd de film doormidden gesneden en samengevoegd tot een 15 meter lange strook.

De snelheid was standaard 16 beelden per seconde.

Dubbel-8 filmspoelen hebben een gat van ongeveer 1,2 cm in het midden

Dubbel-8:

De randen van elk beeld zitten op het midden van de perforatie

Super-8 film werd geïntroduceerd in 1965.  Super-8 geluidsfilm met een magnetisch spoor werd geïntroduceerd in 1974, rond 1996 stopte dit.

Super-8 film was een duidelijke verbetering ten opzichte van Dubbel-8 film, omdat de kleinere perforatie een 50% groter beeldoppervlak mogelijk maakte en de cassette maakte het laden van de camera veel eenvoudiger.

Standaard snelheid was 18 beelden per seconde; sommige geluidscamera's gebruikten 18 of 24 beelden per seconde.

Super-8 filmspoelen hebben een gat van ± 2 1/2 cm in het midden

Super-8:

De midden van elk beeld zit op het midden van de perforatie